In de drukke overdekte Winkelhof in Leiderdorp, loopt een jongen in een stoere sweater met een kartonnen bord voor zijn borst, tussen het winkelend publiek.
‘Wafel en limo voor 1 euro voor het goede doel’ staat er met zwarte stift op geschreven. Zelfverzekerd spreekt hij mensen aan. Verderop staan zijn vrienden achter een geïmproviseerd kraampje: een wit tafeltje met daarop wafels, plasticzakjes met ‘chocoballs’ en bekertjes water en limonade, gezellig versierd met gekleurde ballonnen. Ook daar kartonnen borden met ‘1 euro voor een goed doel’. Wat dat goede doel dan is, vertellen ze graag. (Op de foto van links naar rechts: Davi, Jay, Max, Rox en Boris)
‘Het is voor meisjes in Afghanistan die niet naar school kunnen of mogen omdat in dat land de mannen de baas zijn,’ zegt Jay. ‘En wij willen dat veranderen, dus verkopen wij wafels en limo en zelfgemaakte chocoballen,’ vult Boris aan.
Zelfgemaakt?
‘Ja kijk, we hebben de ingrediënten erbij gezet,’ zegt Rox, wijzend op een wit vel papier waarop staat dat er o.a. veel zaden, noten en kokos in zit.
‘We hadden ook stroopwafels gemaakt, maar die zijn al op,’ zegt Max.
De vijf jongens zijn brugklassers havo/vwo van het Visser ’t Hooft Lyceum in Leiden.
‘TTO,’ roepen ze in koor. Tweetalig onderwijs. Ze doen dit project in opdracht van school en hebben er lesuren voor vrij gekregen.
‘Poeh, ik krijg het er warm van,’ lacht Max, als hij een meneer een wafel heeft verkocht. ‘Veel mensen geven wat meer dan een euro,’ zegt Boris. ‘We hebben best veel opgehaald.’
‘En we hadden al geld opgehaald door langs de deuren te gaan,’ vult Davi aan die weer terug is bij het kraampje. ‘We haalden flessen op voor statiegeld, alleen, sommige mensen geloofden ons niet, want ik was mijn schoolpas vergeten om me te identificeren.’
‘Maar, we hadden toch nog 60 euro opgehaald en daar hebben we weer de ingrediënten voor de chocoballs voor gekocht,’ zegt Boris.
Slimme jongens. Met geld maak je geld.
Wat willen deze slimme jongens later worden? ‘Iets met computers,’ zeggen Rox en Boris.
‘Ik wil het leger in,’ zegt Davi, ‘of profvoetballer worden.’
‘En ik wil prof basketballer worden,’ antwoordt Jay. Trots wijst hij op zijn sweater met “Houston Rockets” erop.
Max, als laatste wil duiker worden. ‘Of ik begin een automatisch restaurant.’ Dat moet hij even uitleggen. ‘Onze schuur staat helemaal vol met oude stofzuigers. Ik vind het leuk om dingen uit elkaar te halen en nieuwe dingen te verzinnen. En omdat ik ook van koken houd, lijkt het me leuk om een restaurant te beginnen met een railsysteem, dat het eten op de juiste plaats brengt. Ja, misschien zelfs met omgebouwde stofzuigers als kelner.’

Deze jongens komen er wel. Nu de jonge meiden in Afghanistan nog. Het geld wat de leerlingen van Visser ’t Hooft opgehaald hebben, gaat naar Stichting Ariana, dat met een studietoelage voor vrouwelijke scholieren en studentes een bijdrage wil leveren aan een goed opgeleid vrouwelijk middenkader in Afghanistan. Want ondanks dat vrouwen recht hebben op onderwijs, is dat voor velen nog niet weggelegd.

Quote van de jongens: ‘Mensen moeten meer nadenken over wat wij hier allemaal hebben en kunnen. Dat is niet voor iedereen vanzelfsprekend.’

Voor meer informatie: www.stichtingariana.nl