Het is druk in de bibliotheek in Leiden. Het is een doordeweekse dag, rond half vier. Het is niet eens zo dat er veel mensen tussen de boeken struinen, maar alle tafeltjes door de bieb heen zijn bezet. Er wordt gewerkt, gestudeerd, gelezen. Laptops, schrijfblokken, koppen koffie, stilte.

 

Alleen in coffee corner Coffee Star staat de muziek aan, geroezemoes. Het is dat ik zo’n trek heb in warme chocolademelk.  Ik vind een plaatsje naast een oude heer, hij drinkt koffie terwijl hij elke paar minuten diep zucht. Echt zo’n verzuchting: hè hè. Een moeder met een witte broek aan (eronder zwarte sokken en blauwe gympen) bestelt een koffie en appelsap voor haar twee dochtertjes. De meisjes giebelen aan één stuk door, moeder wijst ze met zachte hand terecht. ‘Ssst.’

 

Naast hen, op de lange bank tegen de wand, zit een meneer. In zijn handen een pakket ongebonden papieren. Zijn neus raakt het papier bijna. Hij heeft niet de moeite genomen zijn hoed af te zetten of zijn sjaal af te doen.

 

De zuchtende heer staat op. Hij manoeuvreert tussen de tafeltjes door, waarbij hij een glas met staafjes suiker omgooit. Beng!

‘Pardon, pardon,’ mompelt hij terwijl hij moeizaam naar de grond buigt om de papieren staafjes op te rapen. De dame die een tafeltje verder verdiept is in een tijdschrift leest onverstoorbaar door.

 

Ik loop de bieb weer in. In de peuterhoek wordt een jongetje voorgelezen door zijn oma. Zijn blonde krullen op haar schouder. Hij duimt, zijn knuffel bungelt losjes in zijn hand.

 

Aan een grote eettafel in de hoek krijgt een groepje migranten taalles. Ze kijken ernstig, de jonge vrouw die ze helpt, zegt iets. Ik kan het niet verstaan, maar de gezichten breken open, er wordt zacht gelachen.

 

Aan een andere grote tafel met stoelen die zo uit een kasteel kunnen komen, beweegt een meisje met een koptelefoon op mee met de muziek in haar oren, terwijl ze wat opzoekt in een van de opengeslagen boeken rondom haar.

 

Opvallend hoe hier niemand op zijn telefoon zit. Of is het toeval? Mensen lezen of werken. Jong, oud, blank of donker, mensen in alle soorten en maten en iedereen doet zijn ding. Of je nou belezen bent of niet, iedereen is hier welkom. Het heeft iets vredigs. De bieb als mini-wereld waar iedereen een beetje familie is.

 

Een heerlijke plek.

Op welke openbare plek zijn jullie graag?